Öğrendim öğrenilecek çok şey var

Öğrendim öğrenilecek çok şey var Kader sandığımız şeyin yaptığımız seçimlerden ibaret olduğunu öğrendim… İnsanın kendisini değiştirmesi bile ne kadar zorken, karşımdakini değiştirmeye çalışmamayı, kabul edemediğim yerde çekip gitmeyi öğrendim… Değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenmeyi öğrendim… Gerçek bir gelecek için geçmişi affetmeyi öğrendim… Aslında sadece affetmeyi öğrendim, her şeyden önce kendini affedebilmeyi… İlk aşkımın aslında çocukluk aşkım olduğunu, her son sandığım aşkımın da aslında son aşkım olmadığını, insanın defalarca aşık olabileceğini öğrendim… Aşkın ömrünün kelebek ömrü kadar olduğunu, onun da genellikle pamuk ipliğine bağlı olduğunu öğrendim… Aşkın en ızdırap vereninin bile aşksız kalmaktan daha az acıttığını öğrendim… Birini gerçekten sevmenin onu özgür bırakmak olduğunu öğrendim… Kimseyi sevgiye mahkûm etmemeyi öğrendim… Ne kadar başarılı, zengin olursak olalım en büyük başarının kalpten sevebilmek, en büyük zenginliğin sevdiğin kadar sevilmek olduğunu öğrendim… Hayatta mucizelerin var olduğunu ama mucizeyi beklerken hayatı ıskalamamak gerektiğini öğrendim… Annemin nasihatlerinin ne kadar doğru olduğunu, gerçekten kaşların küsebileceğini ve bir tel beyaz saçı kopardığınızda 10 tanesinin, diğerinin cenazesine gelebileceğini öğrendim… Pazartesinin rejime başlamak için doğru bir gün olmadığını öğrendim… İnsanın en büyük yatırımının, kendisini geliştirmek için ve dost kazanmak için yaptığı olduğunu öğrendim… Sağlıklı yaşamak için sağlığını kaybetmeyi beklememek gerektiğini öğrendim… Sürekli aynı şeyleri yapıp farklı sonuçlar beklemenin delilik olduğunu öğrendim… Tek başarısızlığın denememek, hayal kurmamak ve cesaret etmemek olduğunu öğrendim… Hayatın küçük oynayamayacak kadar kısa olduğunu ve büyük hayaller kurmayı öğrendim… Malzemeleri ve doğru tarifi bilmenizde başarının tek doğru teşhisinin bitmiş sonuçlar olduğunu öğrendim… Hayatta en önemli şeyin aile olduğunu ve bir gün daha fazla anne, baba diyebilmenin dünyalara bedel olduğunu öğrendim… Hayatta “keşke”lerimi “iyiki” lerle değiştirmeyi öğrendim… Sonunda ölüm olmadığı sürece, hiçbir şeye çok fazla üzülmemek gerektiğini, en büyük sandığımız acıların bile kalıcı olmadığını ve her şeye rağmen hayatın yaşamaya değer olduğunu öğrendim… Siz hayattan neler öğrendiniz? Sevgiyle kalın, Alıntıdır..